kendimizi tanımak... kendimi tanıyorum demek ne büyük yanılgı... öyle anlar geliyorki şaşıyorsun içinde bulunduğun durama... uzaktan doğruyu yanlışı ayırmak kolay... eksileri bir bir çizmek kınayan gözlerle bakmak... oysaki yok pek bir farkımız birbirimizden... merkezdeyiz kendimiz için bu durumda tabiki kayıracağız kendimizi tabiki 'ama'lı cümleler kuracağız... yaptım ama... gittim ama... seviyorum ama... vs vs... 'ama'lar sıralanıyor çünkü yaşıyoruz içindeyiz varılan sonuca getiren sebepler içimizde yaşayan biziz... anlıyoruz az çok kendimizi tam olmasada... kendimizi bile tam anlayamazken bir başkasını nasıl anlarız nasıl onu hataya götüren yaşanmışlıklarını kavrayabiliriz ve nasıl onun için 'ama'lı cümleler kurabiliriz...
pek bir farkımız yok birbirimizden bunu anlamak önemli...
herkesin öznesinde kendisi vardır gizlide olsa...