.soru türban ya da başka bir inanç yasaklansın mı? idi. ancak sayfalara şöyle bir göz atınca iki 2 sayfadan fazlasına bakmak içimden gelmedi, sdece türban konusunda konuşulduğunu gördüm.
inanç denince ilk akla gelenin din olması çok da garip değil. ama doğru mudur bu daayrı bir tatışma konusu olur bence. inanan insan da inanmayan da (burası dışındaki gözlerimi de katarak söylüyorum bunu, buradaki kişilerin inanıp inanmadıklarını bilemem çünkü. açıkça söylemedikleri sürece) inanç kelimesi geçince hemen din konusuna değiniyor. Sadece din inancı mı ardır insanoğlunun?
Bence inançlar kişiseldir. Kendi dünyamızda (beyin + kalp diye açıklayayım kısaca) yaşarız inançlarımızı diye düşünüyorum. Şimdi ateist bir kişiye yaratıcının varlığını ispatlayabilir miyiz ya da inanan bir kimseyi yaratıcının olmadığına ikan edebilir miyiz? Bence hayır. Kişiler kendi yolunda gidiyor inanç konusunda.
Bu nedenle inanç yasaklanması diye bir şey olabileceğine inanmıyorum. Baskıyla inancından vazgeçirmeye çalışsak da kişiyi o içten içe inanmaya devam edecektir. Bir de yasak şeylerin cazibesi vardır. Daha önce yumurtadan nefret edebiliriz. Ama doktor yemeyeceksin derse canımız o andan itibaren yumurta çeker misali.
Bu nedenle inancın yasaklanamayacağını düşünüyorum. Yasaklamaya kalkılması halinde en fazla koyun sürüsü elde edilebilir. Ama bu d oldukça uzun bir süre ile çok çaba gerektirir gibi geliyor.
İnanç yasaklansın mı? (yasaklanabileceğini varsayarsak) hayır yasaklanmasın. Bir kişinin beynindeki yada kalbindeki bir olgu beni neden rahatsız etsin ki?
Ancak rahatsız etmeye başladı ise o inanç olmaktan çıkmıştır, artık o inanca sahip kişinin bize bir dayatması olmuştur. Bu da dayatılan inanç yerine kişinin kendini tatmin psikolojisidir. Ve bence de hiç sağlıklı bir durum değildir. Doğrunun tek olduğunu ve o tek doğrunun da kendi doğrusu olduğunu düşünen kişiler olgunlaşmamış medeni olmayan insanlardır. İnsan olmanın bazı gereklilikleri vardır bence. Hayatta kalmak her şey değildir.
Bu yüzden diyorum ki inancını ulu orta döküp, bu benim inancım ve sen de bunu kabul edeceksin demek o kişinin kendine olan inancında bir eksikliğin var olduğunu gösterir.
Hoşgörü eksikliğimiz var. Tabi buna neden olan olaylarda. Türbanlı ve türbansız kişiler olaylara biraz daha bilimsel ve hümanist olarak bakabilseydi bugün türban diye bir tartışma olmazdı. Yaşarken çoğumuz üstümüze düşeni yapmıyoruz. Yapamıyoruz belki de eleştirmekle çok meşgul olduğumuzdan ve eleştirirken eleştirdiklerimizi yapmaktan kendimizi alıkoymadığımızdan. Yapıcı lık eksik galiba bizde.
Birbirimizin düşüncelerine karşı daha sakin olalım . tartışırken tartışmanın konusunu unutacak hale gelmemek lazım ki tartışma amacına ulaşsın.
Bu konu bitmezzzz. Şimdilik burada bırakayım o yüzden.