sayın manveks cok guzel bir mantık kurmussunuz tebrik ederim.

ama gozumuzden kacan bir sey var sanki.
bilim ve duyum dediğiniz nedir ki?
o duyum değilmidir suyun içindeki düz kasığı yamuk gosteren?

o bilim değilmidir ki dün ak dediğine bugun kara diyen yarın ne diyeceğini bilemeyen?

bundan yaklasık 50 yıl kadar önce bilim sizin anladığınız sekilde bilimdi. 2*2=4 yahut 2+2=4 yapmak zorundaydı bilim değişemez doğrular üzerine kuru kesin bir seydi. bilim adamları bu bahsettiğim (sizi de içinde gordüğüm) döneme modern bilim dönemi diyorlar.

ama gelin gorun ki günümüzde modern bilimin "neredeyse" hiç hükmü kalmadı.

bilimadamlarının post-modern dönem diye tarif ettikleri bir bilim döneminin içindeyiz. bu doneme ait en büyük teoriler, karacisim ısıması, uran yarılanması, kaos teoremi, izafiyet teoremi gibi ihtimaliyet içeren teorilerdir. postmodern bilim diyor ki dünya artık kısmi bir kaos haindedir. bu bahsettiğim seyin konu baslığıyla pek alakası olmadığı için fazla uzatmak istemiyorum ama eger acıklamamı isterseniz daha ayrıntılı bir sekilde ele alabilirim.

bilimin ilerleyişi de paradigma halindedir. sanıldığı gibi bir yığılmanın soz konusu olmadığını bize bilim tarihi gosterir ve Thomas kuhn da bunu en guzel sekliyle kanıtlar. aristoteles paradigması ile einstain paradigması birbirinden farklıdır. yani kısacası demem o ki bilimdediğimiz şeyin doğruları yıllarca değişim gostermiştir. ve ben idda ediyorum ki insanlar bilimle ugrasmaya devam ettiği surece bu değişim de devam edecektir.

bu soylediklerimin yanlıs anlasılmasını istemem ben de bilime oldukca önem veren birisiyim teoride boyle gorunmesede pratikte bu böyledir. benim sorunum insanların bilim dısında hiçbir seyi kabul etmemeleri..!

örneğin sevgi, aşk, nefret bu kavramlar tamamen soyut kavramlar bunlar bir insana asık olduğunuzda bu askı nerenizde hissediyorsunuz? gozunuzde,kulagınızda,dilinizde,derinizde,burnunuz da mı? yoksa içinizde mi?

efendim bilimle aşk aynı sey mi !!! diyebilirsiniz. bilim adamlarının yasantısına baktığımızda onlarında bilimla aşkı ayırmadagını cok net goruruz.

bu durumda ruh ta içten hissedilen bir sey olmaz mı? varlığını illa o yanılabilen 5 duyum ile kanıtlamak mı gerekir? (ben ruh içten hissidilen bir duygudur demiyorum bu benim gorusum değil, konuya farklı acılımlarda getirebilmek için bu acıklamayı yapıyorum)

Ben sana bir elma versem, sen bana bir elma versen
Bende bir elma, sende bir elma olur
Ben sana bir bilgi versem, sen bana bir bilgi versen,
Bende iki bilgi, sende iki bilgi olur
Konfüçyüs


bilim dediğin nedir ki ben felsefe yapmayı göze almışım..!
philosophiaperennis