Bir arkadaşım iki akıl hastanesi deneyiminden sonra şimdi orta Anadolu da bir yerlerde çoluk çocuk topluma karıştı, görseniz o kitapları bu adam yazmış olamaz dersiniz. Kaçışın en derin travmalarından birisi sanırım bu örnek. İnsanlara karşı firigotik düşünceler içinde olmak sanırım sanatçının savunma kalkanı gibi bir şey. İnce bir çizgi üzerinde yürümek sanırım yaratıcılık. Sanatçı olmak ile delilik/aykırılık birlikte anılıyor çünkü sanatçı yaratırken düşünüyor ve sorguluyor, sınırları olmayan bir yaratım sürecinden geçerken yaptıkları/yaşadıkları ve ürettiği ürünler, toplumun genel düşünce yapısının üstünde bir zeka ve algılama gerektirdiği için, ilk refleksel davranış olarak manyak olarak advediliyorlar.