Kapıyı açtığında tanımadığı bir yüzle karşılaştı... Omuzları düşmüştü. Karşısındaki birşeyler söylüyordu ama anlamıyordu... Kafası karmakarışıktı. Beklediği neydi ve niye gelmedi..... Neden sonra "Efendim anlayamadım" diyebildi. Sonra yanlış adres olduğunu söyleyerek kapıyı kapattı..

Aceleyle çantasını aldı. (zaman var derken geç kalacaktı randevusuna) hızla evden çıktı.Beklenilen yere gitmek için taksiye bindi.. Zaman geçmek bilmiyordu sanki. Yine öyle içi boş kof konuşmaların, yapay gülüşmelerin, yalancı kibarlıkların, kısacası sahte insanlarla birarada olacaktı.....


Not: Benim de çok iyi olduğum söylenemez. Bu hikayeyi sadece ben yazmak istemediğim için ağır gidiyorum. Belki, sizin ve sn maria gibi diğer üye arkadaşlarda bir iki kelime yazmak isterler diye düşündüm beklemem ondandır