sn maria konunuza daha önceden okuduğum bir yazıdan alıntı yaparak katılmak istiyorum .

"Henry Brulard’ın Yaşamı"nda bir kadına aşık olduğun zaman kendine, “onunla ne yapmak istiyorum” sorusunu sormalısın, diye yazmış Stendhal.

Peki, bildik şeylerin yanında, bir kadınla ne yapılır? Yani kadın erkeğin hangi işine yarar? Bir erkeklik yarışının sorusu mu, yanıtı mı, ödülü müdür kadın?

Peki bir erkekle ne yapılır? Bir erkek, kadının hangi işine yarar? O da bir kadınlık yarışının soru, cevap veya ödülü müdür?

Gülünesi Aşklar” da Milan Kundera bir öykü kahramanının ağzından yine bir tür denemeye girişiyor. Bir çeşit seçmeye dönüşen, erkekler-arası sorular soruyor. “Diyelim ki,” diyor çok güzel bir kadın var, önünüz de iki ihtimal; ya onunla insanlar içinde kol kola gezip birlikte olacak, fakat yatmayacaksınız. Ya da yatacak ama kimseye söylemeyeceksiniz .Kahramanımız, “emin olun ki” der, “her erkek birinci şıkkı tercih eder”. Ona göre, kimseye anlatamayacağı, gösteremeyeceği bir aşk macerası erkeğin ilgisini de çekmez. Beraber olduğunuzu düşündüren bir yalan-gösteri, işin gerçeğinden çok daha çekicidir erkek için.

Carlos Fauentes, Jean Seberg’le iki ay çok yoğun olarak süren ilişkisini didiklerken birkaç itirafta bulunuyor. “Binlerce erkeğin kıskanç soluklarını ensemde hissediyordum onunla sevişirken” diyor, kendisinin aynı kıskanç soluğu bir başka erkeğin ensesinde olacakken bir-iki ay sonra.