Aksini yapamadığımız için.
Bildiğimiz bir şeyden vazgeçemeyeceğimiz için.
Düşünmeyen bir canlı olmayı yeğlerdim; ya da daha az düşünen. Yaşam kolaylaşırdı. Bekleyiş daha az azap verirdi. Yalnızca beslenen, çiftleşen, uyuyan vs bir yaratık olmanın çekiciliğini kimse reddetmez sanırım, düşünmek beşerin en büyük cezasıdır sanırım. Çok mu karamsarım ne bu sıralar. Düşüneyim bunu bir ben...)