Sevgili Zeki Karaaslan Sivas katliamı üzerine şiirini çok severim; bir vakitler elimden geldikçe de seslendirmeye çalışmıştım Metin-Kemal Kahraman, 'Ferfecir' albümünden bir ezgi üzerine, sanıyorum ki bu şiir daha sonra ödül de aldı. Böyle bir forumu ben de anımsıyor gibiyim yine bu sitede, ama karıştırıyor da olabilirim. Şiiri paylaşmakla yetineceğim tekrar...
GER-ÇEK
"Nefsinden ferakat etmeyen
gerçek hürriyete kavuşamaz" (A. J. CRONİN)
Ateş içenlere aittir: denizin mavisinden kızılı yürümek
rüyadan meyveler olgunlaştırmak o adada
Su yarasını taşla sarar; güneş doğarken
kavalcının müziği ruhun acısını dindirir koyda
şair sevdalandır döşündeki suyu, savrulsun kum
sen kum oldukça yeni şehirler kurtaracak bu med-cezir
uzaklarda tutarsız avam kitlesi; ayda
rüzgardan balonlar uçurtmak o toyda
bu işte; sizi aşkın rengine boyayacak erek
karanfilin buğusuna hayatın tözüne kardaş kılacak ger-çek
belki de : bizi şiirin düşüne daldıracak bağlaç
zifirinin gizine aşkın büyüsüne eş tutacak bu sav.
dağın gözünden açılır yol yürümek azmimiz varsa
şiir mi ? cennetin dünyadaki eylemidir olsa olsa !
göğsümü yarıp saklıyorum asrın utanç veren ayıbını
ellerimde yanan madımak : nefes alışımda gül ezikleri
denizin yüreğinden inler arzumuz buhur koklamaksa
yazmak mı? azâbı künyeye kazımaktır oysa
güneş! karşındayız, buz kılıcını ışıkla kır, onar dünü !
Zeki karaaslan