Günümüzün nevrotik insanı neden bu kadar nevrotik?
Nedir bu hırs, birbirlerini ezerek tepeye çıkma arzusu?
Neden bu doyumsuzluk ve bencillik?
Bir zamanlar bu gibi şeylerin önemi yokken neden şimdi bu bireycilik? Günümüz insanı çocuklarına bile bunları aşılıyor.
Acaba eski değerleri mi yitirdik?
"Beni tanıyan herkesin size söyleyeceği gibi, makbul biri değilim. Kötü adamı sevdim hep, kanunsuzu, hergeleyi. İyi işleri olan sinek kaydı traşlı, kravatlı tiplerden hoşlanmam. Ümitsiz adamları severim, dişleri kırık, usları kırık, yolları kırık adamları. İlgimi çekerler. Küçük sürpriz ve patlamalarla doludurlar. Adi kadınlardan da hoşlanırım; çorapları sarkmış, makyajları akmış, sarhoş ve küfürbaz kadınlardan. Azizlerden çok sapkınlar ilgilendiriyor beni. Serserilerin yanında rahatımdır, çünkü ben de serseriyim. Kanun sevmem, ahlak sevmem, din sevmem, kural sevmem. Toplumun beni şekillendirmesinden hoşlanmam."
|