|
götürmek çok istediler de hep direndim. bana biraz ne biliyim avam kamarasının (yanlış tanımlıyor olabilirim) takılımı gibi gelir hep fasıllar. oysa türkü duruşuyla acısıyla daha halk'ındır. yani şöyle söyleyelim bu akşam bütün meyhanelerini dolaşmam istanbulun acı çekiyorken yada onu arıyorken. muhtemelen elimde şarap şişem gönlüm ataşlara yanıp gider ben de en yakın köşede sızarım...
Kim dikti bu gökdelenleri
Ve neden en tepesindeyim sorgulamalarını bırakıp bir kenarı
Açıp kanatlarımı süzülüyorum şatoma doğru
Sakinliğime... Sakiliğime....
|