Sahiplenirse efendisi olmak istiyordur belli bakımlardan... ama aşık değildir o halde... çünkü onu "bir tek kişi" olmanın özgünlüğünde tanımıyordur, bir yararlılık nesnesi olarak alıyordur. Bilincinde onu bir birey olarak tanımıyordur, değil mi ki insan olarak dahi tanımıyordur. Ama o birey olamamışsa dahi bir insandır. Aslında onu tanımıyordur, tanımak da istemiyordur. O yoktur onun için, arzularının nesnesi olabilecek bir şeydir o; o halde o da olabilir arzularının nesnesi, bir başkası da... kim uygun düşerse. Oysa bırakalım aşkı, daha az duygusal olarak etkin olan sevgi sözcüğünü kullanalım. Bir şeyi sevebilmek için önce onu tanımak, sonra onun hakkında biraz da olsa bilgi sahibi olmak, sonra da sevip sevmemeye karar vermek gerekir. Oysa sahiplenmeye çalışan daha ilk aşamada bile değildir. Daha tanımıyordur bile; zira tanımayı seçmemiştir.