Forumların arasına şiir basmaktan hoşlanmam ama bu foruma nicedir gidip geliyorum ve yazacaklarım yerine üç beş sene evvel yazdığım bir şiirin çok daha tesirli olacağını düşündüm kendimi ifade etmek adına. Şiir de anlatı türlerindense, bu yağan güzel yağmurda (dramatik olsun diye değil) ancak şiir tercüman olabiliyor dilime, şimdilik, dönerim....

Tavan

pervasız asyalı,
çırpınan su balıkları gibi,
avucunda koca bir okyanus
kalakalmışsın tuz zerrecikleriyle...
secd ile eğildiğin hayat
bak nasıl da parçalatmış köpeklerine etini,
söndür bir mum gibi yaktığın cılız alevini...

karşında ufuk çizgisi
usta bir cambaz gibi yürümeye çalıştığın,
yine de sen sağlam bas aşık değilsen,
aşıksan zaten yoktur hiçbir ölümlünün sana diyeceği...

aldırma,
gideceğin yer üç gün önce -erkenden- cehennemin değil midir ki...
yorgun bir bilgelik daha ...

sus, dinle bak, sorular çengel gibi aklına takılır,

hanginiz bensiniz
hangileriniz...

bu deniz kenarında kabuğu kırık kaplumbağa,
ölümüne isterik
çince konuşan,anlaşılmayan...

şu caddelerde ezilen küçük kadın,
duvarda bakışları
aşk isteyen,terliksi böcek...

ya
bu cenin
bu beyaz...

hanginiz,
çiğneyen karanlığı salyalı köpek,
uluyan ve kokan leş yiyicisi,
ve yeşil dolar kokusu, neonlu fahişe yatakları...

ve sen
sevgili,
hangimizi sevmektesin,
içinde beş kadını saklayan hileli resimde...
sağ omzumda hüzünlü yanım, ağır buz kütlesi taşıyor
dilinde sakızdan bir hızma
kan fışkırıyor sözünden...

sıkıldım bu dünya halinden,
alsan koynuna beni,
sırf sevişmek için
iki günahkar, iki haydut...
bildiğimiz tüm müstehcen fıkraları anlatsak kırmızı...
birbirinden kopuk tüm edepsiz sırlarımızı...

ve sonra
tenin yanık salınışı,
aşkla sevişmek bu oyunun tek galip anı...


bunlar hayal, gerçek;


dört kez çaldı kapı,
kim o diyemedim,
içeride ben,
dışarıda ben,
konuşamadık birbirimizle

Korktuk...

Sustuk...

(bazen anlamsız bakışlarla tavana bakmak da iyidir,yaşamı anlamlı kılmaya yarar; ama tavanda kalmak tehlikelidir...)

Kasım/ 2003 / İzmir