|
Bazen hayatta bir ağaç yetiştirmek istersiniz, sonra bu görüntüyü paylaşacak birini. Çelişki bunlardan sonra ağacın dallarını saran sarmaşığı farketmemenizden gelir, farkettiğinizdede önemsemezsiniz ama o ağacın sonunu getirende o sarmaşıktır aslında. Ben ne zaman gölgenin ,gölgesinin, gölgesinden bahsetsem durup dinleyecek insanlarım oldu. Ama orda bile değildim çogu zaman. Ben nasıl bir aşıktım dürüstlük kalan son erdemse ben, sarmaşığın (zehirlsinden) kendi olan biri oldum hep. İncitiğiniz yüzleri unutmak zordur. En iyisi oturup izlemek hayatı hiç bişe dokunmadan..
House of Duarden
Alıntı:
|
"Bir derin kuyuya benzer yalnız. Taş atmak kolaydır içine: ama bu taş dibe inecek olursa, deyin bana, kim çıkarabilir? Yalnızı incitmekten sakının! Ama incitecek olursanız, eh, artık öldürün de!" F.Nietzsche
|
|