Verilecek milyonlarca cevap var çünkü sonuçta aşk fazlasıyla kişisel bir şey.Onu çözülmez,anlaşılmaz yapan da bu.Ben 8 yıllık sevgimi hala sorguluyorum,şüphe ettiğimden değil ama davranış biçimlerimiz "ben"liklerimizle şekillendiği için kendi değişimim ve sevgimin değişimini anlamaya çalışıyorum.Ama şunu biliyorum ki bu bir savaş.Kim kaç kale kaybediyor,kim savunmada kalıyor,kim istediklerini elde ediyor?Sonuç böyle dökülüyor ortaya ne kadar iyi niyetli olsak da.Kimin daha güçlü bir mizacı varsa,kimin daha çok kendine güveni varsa,kim daha özgürse,kim daha az bağlı,ve daha az bağımlıysa,kim daha ketumsa,kim daha eminse ne istediğinden kazanan o oluyo.Diğeri hep beklemek zorunda kalıyor ayni kozlara sahip olmak için.Ama hep geriden takip etmek zorunda gibi...Diğeri ben oluyorum bu örneklerde ve bunlar benim kişisel savlarim tamamen.Belki de kimse böyle yaşamıyor ilişkisini...