DÜŞ

İçinden geçmediği bir düş görüyor
Cam kenarında oturan adam
Boş koltukları sayıklıyor sürekli
Etrafdaki yüzlere aldırmadan

Bense bir yabancıyım
Işıkla boğulan bu şehirde
İçimde gökyüzü ve duman
Bedenim bırakıldığı yerde

Adam gidiyor düşüyle beraber
Kendini bıraktığı yere
Bense bekliyorum hâlâ
Düşümle bırakıldığım yerde

KAHRETSİN!
Adalar "gel gel" yapıyor,
Gitmemek uzak
Ama
Kolaysa gitsene!

Kirli cam yakın
Demir soğuk sıcak,
İçimden güneş geçiyor
Bir tek deniz eksik

Kahretsin!


G-T-P-K-M-B-E-H

Gidişlerin başlangıcında
Tekil yalnızlığıyla durur insan
Parlaması güneşin içindeki kırıklardan
Kesik kesik dağılır renksiz boşluğa
Mesafesi yarılanmış gibidir
Başlangıç veya bitişlerin
En son durağa giderken
Hiç olmayan bir yere varılır sonunda belki.


KAR

Kar yağıyor
yaşam ağırlaşıyor
zaman durağanlaşıyor
yönler değişiyor
düşünce değişiyor
ışık değişiyor
umutlarım
buz tutuyor
benliğim
buz tutuyor
ölüm
yaklaşıyor
kar yağıyor...

(24/12/2005)