bulundugumuz yer, bakis acimizi degistirmez mi bazen? uzaktan ve tek bir noktadan algilanan olay ve durumlar, yer degistirince bambaska bir hal almamismidir hic hayatimizda? baskalarina, "ne kadar da degisti", ya da "sira kendine gelince nasil da tukurdugunu yalıyor" dedirten tutum ve davranislarimizda, o yerin penceresinin bizde actigi yepyeni vizyon ve farkindaliklar gecerli olamaz mi bazen? belki yanlis goruneni yapiyor olmak...ama safiyane ve samimi duygularla...veya icyuzunde bambaska sorunlarla bogusuyor olamaz mi kisi, o sirada bizim algi yorungemize sadece buzulun su ustundeki kismi gibi yansiyan o ayni yanlisinin goruntusuyle...???

ve biz onlari mi, yoksa kendimizde de varolmasi olasi egilimleri mi sorguluyoruz gercekte?

Ne soyledigimi nasil bilebilirim ki
Nasıl bilebilirim!
Ben değilim, sonra benim
Söylediklerimden dolayı beni yargılama
Çünkü hem şaşırmış durumdayım, ne düşündüğümü
Nasıl söyleyebilirim ki, çünhkü hem kendimin farkında değilim
Bazen ben dalgadan daha yüksekteyim
Bazen de dalgaların altındayım, düşünce gibi karışık haldeyim
Kafam karma karışık uyanıyorum
Varlık düzeyim ne olursa olsun
Şunu söyleyebilirim ki,
Ben yaşlandım ve ben hala bir çocuğum
Farkına varmış bulunuyorum fakat
Aynı zamanda sarhoşum

(Rumi, Divan-ı Şems)