|
Sevgili maria;
Şerif Mardin’in düşüncelerini bir iki kitabından ve basına yansıdığı kadar bilebiliyorum ancak. Ülkemizin deneyimli ve değerli bir bilim insanı olduğunu düşünürüm. İmdi bir bilim insanının ortaya koyduğu düşüncelere yaklaşımda nice saygılı, nice de kuşkucu olarak baktığımı bilirsin. Şerif hoca Türk toplumuna, mensubu olduğu bilim dalının (sosyoloji) kriterlerinden, ilkelerinden bakıyor ve olması gereken de bu normalde. Dolayısıyla, Türkiye için duyumsayabileceği ‘demokrasi kaygıları’ndan önce gelmektedir, mensubu olduğu bilim dalının perspektifinden Türk toplumunun içinde bulunduğu reel durumu saptamak. Burada, siyasi geçmişin türban’ı hazırlayan-oluşturan koşullarını da göz ardı edince ve bir sosyolojik saptama olarak, tabii ki türbanlıların üniversite kapısındaki ‘mağduriyeti’ çıkıyor karşımıza. Ama şu unutularak yine bu arada tabii: Bilerek veya bilmeyerek, demokrasiye karşı bir siyasi savaşımın militanlığını üstlen ve sonra bu militanlığın dolayısıyla mağdur edildiğinden yakın… Hocamızın türban konusundaki mantığını bir an içir sürdürmeyi denersek, PKK'lıların da 'şehit' sayılması gerekmeyecek mi!..
Hocamız, Malezya gibi olmamamızı isterken aynı anda da türban’a özgürlük tanıyarak, Türkiye'yi Malezya’ya götürecek yolun taşlarını döşeme işine katılıyor kanımca!
Bir mailin köşe yazısına konu edilmesini eleştirmenize de katılamıyorum: Konu, Mardin hocanın da altını çişmiş olduğu gibi ‘mahalle baskısı’ olarak, Türkiye’nin getirilmiş olduğu bu günlerde can alıcı önemde.
Ama biliyorum da, benim durumumda olduğu gibi daha şimdiden mahalleyi yüklenmediğinizi !
Hocanın sözüyle bitirelim:
Çünkü kadınlarla ilgili abartılacak bir durum var.
.
sıyırdı yüzünü dünya / gördüm kimse ben değil
|