Dogville'de Grace'i babasını, Dostoyevski'nin Büyük Engizisyoncu'ndaki dişi İsa'nın babası olarak konumlandırabilir miyiz?
Dogville'de de "kibir" hayli vurucu işlenmişti, seriyi takip eden üçlemenin, ikincisinde bunu bu denli iyi duyumsayamadım, zayıf kaldı sanki...
Başlı başına refleksif bir yorumu hakkeder bu film, tabii buna ne kadar elverişliyiz, bilemiyorum...