Aslında surlarını en iyi muhafaza ettiğim kale, içimde. Herkesin olduğu gibi...

Ama illa somut bir mekan vermem gerekiyorsa, İzmir yakınlarında bir küçük kiraz bahçemiz var, etrafında köy ya da alışveriş imkanının olmadığı, tam bir cennet vadi-cik...
Çok sıkıldığımda oraya gidiyorum...
İleride, basit salaş bahçe evini yıkıp, konforlu ama küçük bir villa yaptırmayı da düşünüyorum oraya sirekli oturmak için. Belki emekliliğimi, orada; kitaplarım ve arada sırada rakı içmeye, sohbet etmeye gelen dostlarımla geçiririm...
Onun dışında hayatımı hep modern mimarinin en berbat yığınları olan apartman dairlerinde, lojmanlarda, sıkış tepiş yerlerde/yurtlarda geçirdiğim için, yıldızların hemen hepsini görebildiğim, ışıl ışıl bir göğün omuzlarımda parladığı tek sığınağım ve afaki kalem o cennet koyak sanırım...