29-09-2007, 09:54
|
|
kim bilir
|
|
Üyelik Tarihi: 23-09-2007
Nerden: Rize
Mesajlar: 69
|
|
Öncelikle geçmiş olsun, genç arkadaş;
“Bir süre sizinle çatışmaktan uzak kalacağım gibi görünüyor. Hayatımda ciddi bir kriz oluştu…” (b.t) Buradaki ‘çatışmak’ filini düzeltip çalışmak, yapmak isterim; ben böyle anlıyorum ve doğru nitelendirme de budur kanımca. ‘Kriz’ bahsine gelince, inan olsun ki benden hiç eksik olmamıştır bu hal. “Normalliğin Deliliği” kitap üçlüsünü büyük beğeniyle okuyarak yararlandığım Arno Gruen; “ Gerçek dünyada insani değerlerin yitimine katlanamayanlar ‘deli’ kabul edilirken insani köklerinden kopmuş olanlar ‘normal’ olarak onay bulur…” demektedir. Ne kadar da doğru bir vargı: Günlük yaşamda somut örnekleriyle doğrulanabilen üstelik de…
Burada birlikte gerçekleştirebileceğimizi çatışma olarak değil de çalışma olarak nitelendirme tercihimin açıklamasını da kısaca yapmak istiyorum: Felsefi düşünler dolayısıyla bir çatışmaya girebilmek, önce o düşünleri eksiksiz olarak özümlemiş olmayı gerektirir, değil mi; şimdi, hangimiz bu tamamlanmışlıktayız? Ben değilim şahsen. Buraya felsefe başlığı altında taşıyacağımız akımları, düşünleri, kavramları, içtenlikli bir öğrenme talebiyle eksiksiz öğrenmek çabasının sahibi olabilirsek, ne mutlu bize! Ve bunu başarabilirsek eğer, egolarımızı bir yanılsama ile biraz daha ‘şişirmek’ yerine, ‘gerçekten bilerek’ büyüyebileceğiz de…
Yoksa, bir takım din istirmacılarının hastalıklı düşüncelerini buraya copi paste ederek, ha varsın ha yoksun!
Nietzsche şunu demez mi: “ Biri düşüncelerine ebe arar, öbürü de yardım edecek birini; işte böyle doğar iyi söyleşi.”
Tekrar geçmiş olsun delikanlı.
İyi ki varsın maria
sıyırdı yüzünü dünya / gördüm kimse ben değil
|