|
Hangi Hayat Bu Yaşadığımız
Dogumdan sonra hayat var mi?
- Bir internet öyküsünden uyarlama -
Karanliktaymislar. Iki embriyo, bir ana
rahminde... her seyden habersiz beklesiyorlarmis,
sudan bir besigin içinde... Sarilip birbirlerine,
karanlikta uyumuslar öylece... Haftalar geçmis,
ikizler gelismis. Elleri, ayaklari belirginlesmis.
Gözleri çiktikça meydana, ikisi de çevrede olup biteni
fark etmis... Ne rahat, ne güvenli bir dünyaymis bu...
Sicak, islak, sevgi dolu... "Öyle güzel bir dünyada
yasiyoruz ki" demisler, "...bize ne mutlu..." *** Gel
zaman git zaman, çevreyi kesfe girismisler. Bu
karanlik dünyayi ve hayatin kaynagini desmisler.
Onlari besleyip büyüten kordonu fark edince O kordonla
kendilerini var eden Anne'lerine sükretmisler. Sonra
baslamis bir varolus tartismasi: "Buraya nereden
geldik, biz nasil olduk" diye sormus ikizler...
"Annemiz" demis biri, "O bizi var etti, bize can
verdi." "Ne biliyorsun" diye itiraz etmis öteki, "Sen
hiç Anneni görmedin ki...": "Belki de o sadece
zihnimizdedir. Anne inanci bizi rahatlattigi için
uydurdugumuz bir seydir." *** Süredursun ana
rahmindeki tartisma, ikizler büyüyüp gelismisler.
Rahme sigmaz olup tekmelesmisler. Artik parmaklari ve
kulaklari varmis keratalarin... Büyüdükçe anlamislar
ki, yolun sonu yakin... Gün gelecek, bu güzelim hayat
bitecek; Karanlik bir yolculuk, onlari bir baska
diyara çekecek. *** "- Buradaki hayatimizin sonuna
yaklasiyoruz" diye fisildamis ikizlerden biri
efkarla... "- Ben gitmek istemiyorum" diye diretmis
öteki; "doyamadim ki daha hayata..." "- Ama mukadderat
alnina yazilandir; dua et, belki dogumdan sonra hayat
vardir." Sormus karamsar olan: "- Bir gün bize hayat
veren kordon kesilecek. Ondan sonra basimiza neler
gelecek?" Siirle cevaplamis iyimser olan: "Birçok
giden/ memnun ki yerinden/ çok seneler geçti/ dönen
yok seferinden..." *** Ve günlerden bir gün, yer
sarsilmis, duvarlar kasilmis. Dayanilmaz sancilarla
ikizler beklenen günün geldigini anlamis. Burusuk
kollariyla birbirlerine son kez sarilip vedalasmislar.
Ve "ömrümüz bitti" diye çiglik çigliga aglasmislar.
Azrail sandiklari bir el kesmis onlari hayata baglayan
kordonu, Aglaya aglaya karanlik bir koridordan öbür
hayata çikmislar.
Can Dundar
|