Sorgulama ve sorgulamanın gerekliliği, ahlak, erdem, tümevarım gibi konular felsefede Sokrates ile başladı. Felsefeye daha önemli ne gibi bir katkı yapmasını bekleyelim ki bu fikirleri havada kalan eli iş tutmayan filozoftan? Benim aklıma felsefe denince sorgulamak, geliyor.

"Bildiğim tek şey hiçbir şey bilmediğimdir" diyen bir filozofun kendini tanrı gibi gördüğünü söylemek ne kadar doğru bir yakıştırma olur?
Sokrates’in dinsiz ya da boş bir insan olduğuda söylenemez, dinsiz olan boş değildir. Ayrıca kendisi de Xenophanes’ten beri gelişen bir din anlayışının içinde yer almıştı; yani halk dininin boş inançlarına bağlı değildi; halk dininin arınmasını, bunun için de Tanrılar için yakışıksız tasavvurların ortadan kalkmasını o da istiyordu.

“Hayatımı alırsanız, sizlere tanrılar tarafından adeta terbiye edici bir araç gibi sunulan daha iyi birini bulamayacaksınız. uyuklayanın sineğe vurduğu gibi vuruyorsunuz bana, geriye kalan hayatınızı uyuyarak geçirmek için.
Sizin istediğiniz gibi konuşup yaşamaktansa, kendi istediğim gibi konuşup ölmeyi yeğlerim'' demek mi salaklık?
Bazı değerler sizin sandıklarınızdan çok daha önemlidir. Sokrates de belki ölerek bunu anlatmak istedi ama hala anlaşılamamış demek ki.