( Kafa iyiyken yazılmıştır )

Yaaa hakikaten ilginç bir konudur şu makyaj. Efenim bana bu güzel "konuşma" fırsatı veren sea4ever arkadaşa teşekkür ederim . ( Yaa salak gibi mutluyum hayırdır inşallah )

Bence özellikle 3. ve 4. resimlerdeki saygıdeğer hanımefendiler güzelliklerine yazık etmişler. Makyaj yapmadan önceki güzellikleri makyajdan sonra yok .

Benim asıl aklıma gelen şu oldu : Makyaj ve erkeklik arasındaki değişken ilişki !

Erkekler gözlerine sürme çekince "erkek" kavramının dışına taşmıyor. Bunu Barış Akarsu ya da Karayip Korsanlarındaki kişide görebiliyoruz . Kesin başka örnekleri de var ama aklıma gelmiyor .

Küpe takabiliyoruz artık . Saçımızı da boyatabiliyoruz . Bunları yaptığımızda "erkeklik" kavramından yine taşmış olmuyoruz . Galiba sadece ruj ve oje denilen hadiselerin gerisindeyiz. Bunları kullandığımızda hâlâ "erkek" kümesinin bir elemanı olamıyoruz.

Peki merak ediyorum , erkekliğin sınırı günümüzde tırnağı boyamakla boyamamak arasında seyir ediyorsa , nedir bunun espirisi ? Tırnağa renk vermenin anlamı nedir ki cinsel kimliği tarumar eder durumdadır ? Ya da rujun ??