Aslında herkes kendi doğrusuna inanıyor; içselleştirebildiğimiz ölçüde, en'ler de ardılını bulacaktır...Mutlakiyet hiçbir koşulda durağan bir kavram değil bence zaten, her çağın, her coğrafyanın kendine has sabit değişkenleri var...Her edebi eserin her sanat yapıtının da...Örneğin sizin eklediğiniz öykünüzde, bu tip metinlerin modasının geçtiğini yazmıştım; aslında "moda" kelimesini kullanmış olmamın yanlışlığını farkettim hemen sonra...Şöyle ki; Kafka okuyamıyorum mesela ben, Kafka bir asır evvelinin diliyle yazmış, uzun betimlemeler, imgesel tarifler, süslü tasvirler ve nihayet ağır bir şiirsel dil...Oysa yüz yıl geçti ve bazı değişkenler yaşamımızda; kültür-sanat etkinlikleri internet-yayın organları sayesinde daha çok takip altına alınabilir oldu. Şimdilerdeki öyküler -ki öykü yerlerde sürünen bir türdür yazın dünyasında- çok yalın dille kurgulanıyor...Bu bir zorunluluk olmaya başladı...Yani dinamikler değişse de, kendi içinde tutarlı bir bütün devam ediyor...Dünya edebiyatı da bu şekilde bir seyir de aslında...

Yerel olanı çok ala kavrayıp, evrensel olana penceremizi açık bırakmak doğrusu olacaktır...Yoksa bir "en"ler listesi oluşturmak zaten mümkün değil bu ışık hızıyla değişim çağında...