terk eden insan artık sevmeyen insandır, tükenen sevginin nedeni her ne olursa olsun -sen, o, bir başkası ya da bir başka şey- bunun başka bir açıklaması yoktur. "seviyorum ama olmuyor,bitsin" koca bir yalandır, altında karşındakine acı ve vicdan azabı çektirme dürtüsü ve hatta "sen beni sevmeye devam et" egosu yatar; sevgi bu tür bayağılıklara alet edilmemelidir ve sonuç olarak gitmekte kararlı olan kişiye sadece veda edilmelidir.

ağlamalar sızlanmalar da umuma açık alanlarda gerçekleştirilmemesi gereken doğal reaksiyonlardır ve tabii biten bir aşkın en büyük karı şaşılacak denli büyük bir yaratıcılıktır. alkol eşliğinde değerlendirilmeli ve en azından işe yaramalıdır...

"Gerçekten bucak bucak kaçıyorum. Birini sıkıntıda görünce çocuk gibi ortadan kaybolmak istiyorum. Korkaklıktan değil, kendimi onun yerine koymaktan. İnsanların karşısında bazen de o eski utangaçlığım yüzünden dikilip kalıyorum. Gitmek gerektiği halde bir türlü uzaklaşamıyorum. Kitaplarla, yani bir çeşit masal dünyasıyla hayatı karıştırıyorum eskisi gibi. Galiba gittikçe de düzeltilemez oluyorum bu konuda. Masalın nerede bittiğini, hayatın nerede başladığını fark edemiyorum. Bazen duratıma bir garip bakıyorlar; o zaman uyanır gibi oluyorum..."