|
Huzurun ayak basamadığı bakir aklımın köşe bucak alanlarında kendimle kaçmaca oynayarak geçiriyorum zamanı.Ne bir yol katedebildim,ne şimdiki zamana geçebildim.Olsa olsa bir arpa ile yüzyüze geldik, o da tanımadı çehremi,boyu kadar bir gölgeyi katı ardına,döndü güneşten beri..
Mum alevinde ısıtıyorum senli bekleyişlerimi..
ve seni,
dördüncü perdede öpüyorum dudaklarından..
Hangi köşeyi zaptetmişsin ki acaba dönerken karşımda senı buldum..
|