GER-ÇEK


Nefsinden ferakat etmeyen

gerçek hürriyete kavuşamaz (A. J. CRONİN)



Ateş içenlere aittir: denizin mavisinden kızılı yürümek

rüyadan meyveler olgunlaştırmak o adada



Su yarasını taşla sarar; güneş doğarken

kavalcının müziği ruhun acısını dindirir koyda



şair sevdalandır döşündeki suyu, savrulsun kum

sen kum oldukça yeni şehirler kurtaracak bu med-cezir



uzaklarda tutarsız avam kitlesi; ayda

rüzgardan balonlar uçurtmak o toyda



bu işte; sizi aşkın rengine boyayacak erek

karanfilin buğusuna hayatın tözüne kardaş kılacak ger-çek




belki de : bizi şiirin düşüne daldıracak bağlaç

zifirinin gizine aşkın büyüsüne eş tutacak bu sav.




dağın gözünden açılır yol yürümek azmimiz varsa

şiir mi ? cennetin dünyadaki eylemidir olsa olsa !



göğsümü yarıp saklıyorum asrın utanç veren ayıbını

ellerimde yanan madımak : nefes alışımda gül ezikleri




denizin yüreğinden inler arzumuz buhur koklamaksa

yazmak mı? azâbı künyeye kazımaktır oysa



güneş! karşındayız, buz kılıcını ışıkla kır, onar dünü !



Zeki karaaslan



Madımak'a saygılarımla...