|
öyle bir an gelir ki..
sen yapayalnız..
herşeyden boşanmış fani dünyada..
ruhun bile sana küs..
ruhunun yalnızlık acısı derinleştikçe..
anlarsın..
sonradan...
hep sonradan..
Mum alevinde ısıtıyorum senli bekleyişlerimi..
ve seni,
dördüncü perdede öpüyorum dudaklarından..
Hangi köşeyi zaptetmişsin ki acaba dönerken karşımda senı buldum..
|