|
Hiç unutmam, kitapçıda Minima moralia'sını gözden geçirirken ilk açtığım sayfadaki(113) terlik tanımı beş dakika düşünmüştüm:
"Terlik, elin yardımı olmadan giyilmek üzere tasarlanmıştır. Eğilmeye karşı duyulan nefretin anıtıdır."
Bir de ilk sayfalarda okuduğum o çürümeye karşı söylediği "Yanlış hayat doğru yaşanmaz" sözü var ki insanın beklenti katsayısını arttırması bir yana, kitabın henüz başlangıcına koymak için bir çok cesur bir sözdür. Ancak sayfalar ilerledikçe bu beklenti karşılıksız kalmıyor.
"Beni tanıyan herkesin size söyleyeceği gibi, makbul biri değilim. Kötü adamı sevdim hep, kanunsuzu, hergeleyi. İyi işleri olan sinek kaydı traşlı, kravatlı tiplerden hoşlanmam. Ümitsiz adamları severim, dişleri kırık, usları kırık, yolları kırık adamları. İlgimi çekerler. Küçük sürpriz ve patlamalarla doludurlar. Adi kadınlardan da hoşlanırım; çorapları sarkmış, makyajları akmış, sarhoş ve küfürbaz kadınlardan. Azizlerden çok sapkınlar ilgilendiriyor beni. Serserilerin yanında rahatımdır, çünkü ben de serseriyim. Kanun sevmem, ahlak sevmem, din sevmem, kural sevmem. Toplumun beni şekillendirmesinden hoşlanmam."
|