İlk soru -ki övdüm soruyu- akıl önce zaten bu bütünü amaçlamalıdır; ki aslında zorunlu olarak da amaçlar. Ve bilir ki "herşeyin bilgisi" mümkün değildir. Şu yolu denemelidir: Bütünde özsel olan bilgiyi ve yeterli bilgiyi. Ama bu yeterli bilgi asla yetmeyecektir. Yolunun hiç bitmeyecek olması iyi bir şeydir/çünkü her adım insan aklını olumlu hislerle duygulandırır. Öte yandan pek çok özsel şeyi de insan bilebilir, tüketebilir/aslında insanın yoluna engel a priori ve bengi hiçbir engelin olduğuna inanmıyorum. Çok soyut konuştum gibi geliyor ama biçimlerin bilgisi bu biçimlerin özdeklerinin bilgisinden önemlidir: çünkü biçimler evrenselleri verebilir.
İkincisi "hata yanlış bilgi değil, eksik bilgidir." Heyy be! Eklemek istediğim bir şey yok.