Tekil Mesaj gösterimi
  #1 (permalink)  
Alt 09-09-2007, 23:06
fenasi fenasi isimli Üye şimdilik offline konumundadır
.........
 
Üyelik Tarihi: 21-08-2007
Yaş: 44
Mesajlar: 4,001
Blog Başlıkları: 1
Standart Vicdani Red Yada Vatana İhanet !

Sanırım ilk defa savaşa ve getirdiği yıkıma karşı nefretim çok küçükken başlamıştı.

Askerliğimin gelmesine yakın dahada sorgular olmuştum savaşı. Kararım kesindi gitmeyecektim askere. Savaş çok kötü bir şeydi. Fakat bir gün bilmediğim bir şeyin kötü yada iyi olamıyacağını sorgular buldum kendimi. Bunu anlamamın tek yolu denemekten ve yaşamaktan geçiyordu, kararımı verdim ve askere gönüllü gittim. Halbuki ben kesinlikle askere gitmeyecek Punk olarak ve rock'er olarak yaşacak, her türlü yerleşik kavrama karşı dalgamı geçecektim. İlk 3 gün şoktan tuvalete çıkamadım.

Askerlik bitipte normal hayatıma dönünce neden savaş karşıtı olduğumuda anlamış ve kemikleşmiş kararlı inancımla her türlü eylem ve protestonun içinde bulmuştum kendimi. Bu günlerde bir tanıdık aracılığıyla, savaş karşıtları olduğunu söyleyen bir iki kişi ile tanışmış ve onlarla konuyu tartışma ve örgütlenme imkanları aramaya başlamıştık. Bir dernek kurma kararı aldığımızda ben kendi atölyemi açmış ve kendi adıma para kazanmaya başlamıştım. Fakat savaş karşıtları derneğine ve kurulmasına yaptığım maddi ve manevi yardım dahada artmıştı.

Bu anlattıklarımın üstünden yıllar geçti, o arkadaşlar şimdi hala sistemin dışında ve askeri mahkemelerde yargılanıyorlar, hala askerliği ve onun getirdiği yaşam biçimini red ediyorlar, bir tanesi hala askeri ceza evinde, biri dışarı çıktı ve AİHM'ne taşıdı durumu, büyük ihtimal Türkiye Cumhuriyeti ceza alacak davadan.

Seneler sonra niyemi böyle bir anıdan yola çıktım. Hep öz eleştirimi yaparken , ben niye vicdani redci olmadım diye kendime sordum. Ben olamazdım dedim bir çok sebep gösterdim kendime, savaş karşıtı olduğumu biliyorum, vicdani redcileri destekliyorum şimdi bir zamanlar birlikte olduğum bir çok insanın çektiklerinide biliyorum...

Vicdani red ve savaş karşıtlığı konusunda geldiğim nokta ise o insanların gerçekten bilinen en zor yolu şeçtikleri, davalarında haklı oldukları. Kimse bir diğerine ne olacağını söyleme hakkını bulamaz. Bundan sonra söyleyeceklerim kendi düşüncelerim ve bunlar düşüncem olmaktan çıkıp söyleme dönüştüğü anda suç olacağı için sizinle paylaşamıyorum malesef. diyebileceğim tek şey ise...

Savaşma Seviş.
Alıntı ile Cevapla