Detays'tan yana: evrim teorisi ile Tanrı inancı zorunlu zıt şeyler değildir. Doğa'da bulunan bir tesadüf, bir konuma, bir duruma göreli tesadüftür. Ayrıca zorunluk varsa olumsallık, rastlantı, tesadüf de vardır. Bu kavramın doğası gereğidir. Tanrı neden bu çelişkileri içermeyen bir sonsuzluk düz, dar bir mantık anlayışının tanrısı gibi düşünmek ve şeyler de ondan o düz, sıradan mantıkla doğmak zorundalar ki? Hiç de evrim ve Tanrı inancı birbirini dışlamak zorunda değiller. Bu neredeyse yüzyıl süren popüler ve zavallı bir uslamlama sürecinin iki tarafından birinde olmayı dayatan bir süreç. Ve örtük olarak söylediğiniz gibi akıl hiç de böyle bir tercihi zorunlu kılmıyor.
Şimdi din eğer bir varlıkbilim ise eğer özgürce yapılmış bir yorum ise müslüman toplumun yüzde doksanın bir kuşak sonra da müslüman 100 yıl sonra da, 200 yıl sonra da... müslüman olmasına ne demeli? Kalıtımla geçmeyeceğine göre kültürel bir şeydir. Neden çevreye uyumla açıklamayalım bunu? Canlılar kendi öz-çıkarları için bilinç-dışı diyebileceğimiz bir düzeyde, içgüdüsel olarak kendilerini çevreye göre modifiye ederler... bknz Darwin

Allah'a inanmak için kutsal kitapları okumanız yeterlidir.[/quote] Sünnet cinsel zevki arttırır der Sade ve şehvet düşkünü kültürün ürünü der. Bilimsel olarak doğru mu bilmiyorum. Sade dahi çok daha yaratıcı düşünür. Oruç, ramazan yaklaşıyor, Tanrı'ya verilen hayvanın somutudur: Açlık içgüdüsünü azdırır, açlığa katlanır. Bütün insanlar ruhta gelişmemiştir. Ama açlığa dayanan bir ibadet bir fedakarlık Tanrı'nın isteğidir -Akla dayanmasa bile. Tüm toplumlarda eşcinselliğe rastlanırken Tanrı'nın gözü Sodom ve Gomorra'dan başkasını görmez. Heterosexüllik türün devamını, homosexüellik türün yokoluşunu çağrıştırır çünkü. Tanrı üremenin tarafındadır. Ama tüm tanrılar değil. İlkel kabilelerde eşcinsellik meşru olabilir, Antik Yunan'ın tanrıları da kızmaz buna. Eğer ideolojik ve kültürel baskılar olmasaydı, eğer insanda çevreye uyumda kendi öz-çıkarını gören bir hayvan olmasaydı veya kararı veren Akıl olsaydı bu dinler, inanışlar çoktan tarihin çöplülüğündeki yerini alırdı. Bence bir Tanrı var, ama Aklın tanrısı. O benim olsun, iktidardaki, dünya nimetlerinin efendisi olan tanrılar da sizin

"Tanrı var" dersen Tanrı sevinir ve sever ve sendendir. "Tanrı yok" dersen üzülür ve kızar ve lanetler.