özellikle son aylarda unuttum ben ümit etmeyi:/
ümitle beklemek bekleyişteki toz pembelik anlık mutlu ediyor ve belki güç veriyor bekleme sürecinde..ama ya sonunda olmazsa?
"olmadı"lar arttıkça bir bir inancı köreliyor insanınümit etmek işkence oluyor..işkenceden çıkıpta, dayanak olmaya başladığını tekrar görmek zor değildir umarım:/

karanlık bir dize gibi okunurum
içli bir ağıt gibi söylenirim belki
ne kimseler anlar bilir,
ne benim anlatmaya keyfim gelir...
-angelimania-