Geceden kalma,gözlerimdeki bu pus.
Dünden,sabahtan yakınsama bu isyan.
Tansökümüne doğru ağırlaşan
göz kapaklarımdır.Benim dünyaya
karşı olan kepenklerimdir onlar.
Ve içime dönük pencerelerim.
Etrafı eskimiş,çerçeveleri çürümüş hayata
karşı üzerime sarılı jelatinim tenim.
Yaşamım içerisinde gündüze inat
yaşatır geceyi bana,kalbimdeki deniz fenerim.
Yarınımın ağacının üzerine çıkar balıklar için
hayallerim.Bir salıncak kurar deniz,
ardından kuralsızlıklar için,kuralların çürümüşlüğünü
göremeyenlere bakar,sapsarı bir surat ve puslu iki göz ile..
Ve meyve vermezse ağaç,yapraklarda gizlenen
incileri serper denize.Ve incİnin pabuçlarına
bakmaz,kendini beğenmiş salatalıklar
dolusu denizde,nereye gideceğini düşünmeksizin,
düşürmez kötünün gölgesini tansökümüne gözlerim.
İyiliği besleyen usla,beraberindeki
ustaca yokluğa nihil kıtlıkları paylaşan
anarşistleri,yermeye çalışsalarda,
hiçbirşey dize getiremez unutma
Her çocuk doğduğunda kuralsızdır!
Seni gidi yönetim düşkünü sülük...