BİR FOTOĞRAFA
Karşımdasın işte...
Bana bakmasan da ordasın,görüyorum seni.
AH BENİM SEVDASINDA BENCİL,YÜREĞİNDE SAĞLAM SEVDİĞİM.
KALBİME GÖMDÜM SÖZLERİMİ,CESET TORBASI OLDU YÜREĞİM.
Tıkandığım o an,
Elimi nereye koyacağımı şaşırdım o an işte
Aklımdan o kadar çok şey geçti ki takip edemedim.
Ellerim boşlukta,ben darda kaldım.
Ellerim buz gibi ben harda kaldım.Bir senfoni vardı kulağımda çalınan
bitti artık hepsi

Köşeme çekildim,hani hep kaldığım köşeme.Bakış açım belli oldu yine
Geride kalan,ardından bakar gidenlerin
Bir meltem olacak rüzgarım dahi kalmadı benim
Dağlara çarptım her esişimde.
Yollara küfrettim her gidişinde


Demiştim sana hatırlarsan:
'Önemli olan 'zamana bırakmak değil'zamanla bırakmamaktır...
Şimdi bana,geçen o zamanın
Unutulmaz sancısı kalır

Gittiğim eğer bensem,söyle bana kimden gittim?
Sende yoktum zaten ben,ben yine bende bittim....
NAZIM HİKMET

İnsanın inanç perdesi ne kadar kalınsa
akıl güneşi o kadar geç doğarmış..
.
.

.
.