kardeşim ,insanın zihninin karanlık rafralarına yerleştirdiği ,dışarıdan bukadar basit algılanan ama şahıs bünyesinde deprem yaratan anılar vardır.
mesela babaannemin evinde yaşarken(o ara anne baba ayrılmış yine a.q :/ ) o arka bahçede portakal ağaçlarına sebepsizce taş atmamı ve o ara erol die bi elemanla tanışmamı hala unutmam..şu an erol olsa bende zırlarım...çünkü o adam o sıra hayatımın çıkışı şimdi ise yolda görsem 3 cümlesinden sonra sıkılacağım bi tornacı kalfası.
ama çocukluk dedinmi durcaksın ,bünyedeki etkisi aynen yazdığın gibi olur..
ve kimse bukadar sıradan bir hadiseyi ,senin kadar beynimizde anıları canlandıracağımız gibi güzel anlatamaz tebrik ettim
senin güzelliğinde bu zaten hoca
