Bir tespitim var ve bununla ilgili düşüncelerinizi merak ediyorum.
Bunlar, benim tespitim ve düşüncelerim.

Günlük hayatın içinde, tesettürlü hanımların kendilerini mağdur, mazlum, çaresiz gibi göstermeye çalıştıklarını düşünüyorum, bunu gözlemliyorum.

Nasıl mı?

Mesela, treni sıklıkla kullanan bir insanım.
Tren fazla kalabalık değil, ama oturacak boş koltuk da yok. Genç veya yaşlı tesettürlü bir hanım trene bindiğinde, hemen, koltuklardan birinde oturan genç bir insanın yanına yaklaşıp ondan "yer ister" pozisyonuna giriyor. (Ben buna nerdeyse hergün tanık olmuş bir insanım)
Ayakta bekleyen yaşlı veya hasta bir insan olsa eyvallah, ama yaşlı olmayan veya hasta olmayan bir hanımın da bunu yaptığını görüyorum. Oturan genç de -iyi niyetinden- o bayana yer veriyor.

Bazen de tesettürsüz hanımlara yer verilmediğine tanık oluyorum. Diyelim yaklaşık aynı yaşlarda 2 genç hanım biniyor trene, biri tesettürsüz, diğeri tesettürlü.
Yer verilen, genelde tesettürlü olan hanım oluyor.

Bana göre tesettür üzerinden bir faydalanma-kazanım durumu söz konusu.
Bu durum sadece toplu taşımada da olmuyor.
Örneğin bir işlem yaptırmak için girilen kuyrukta da bu faydalanım durumu ortaya çıkıyor. Tesettürlü bir kadın gelirse, öne geçmesine izin veriliyor, göz yumuluyor.

Sıraladıklarım, yaşadığım-gördüğüm gerçek olaylar. Abartma veya eksiltme söz konusu değil.

Bir kadının "inancı gereği" başını örtmesine karşı değilim, hor da görmüyorum, bir kötüleme de söz konusu değil. Ama tesettürün, anlattığım bağlamda bir çaresizlik, mağduriyet aracı yapılması hoşuma gitmiyor, bunu doğru bulmuyorum.