|
Mide bulantısı.
Terk-i diyar.
Şehri İStanbulu terk.
Uzun yollar.
Uzağa kaçan dostumun gözleri.
Araya giren mesafeler.
Deniz aşırı yolculuklarda genişleyen sevgi sınırları.
Mutluyum,mutlusun,mutlu(kesin mutlu)
Bunu söylemeyi bekliyordum bir süredir.E o gün geldi ama değil mi
Kısa ve hızlı olan şeyler hakkında yürütülen tahminler kervanı pekte hayırlı değildir bilirim,ama aldırmıyorum,ben memnunum.
Güzel birşey gelip seni bulacaksa,hurafelerle boğulmanın bir anlamı yok.
Kimse bana sigorta kağıdı vermiyor hayatıma dair;ne zaman,ne kadar,ne biçimde diye damgalayarak.
Oysa yarım saatlik vapur yolculuğu bitmeyecek gibi gelmişti,o mide ağrısı her yanı sessizliğe bulayacak,baş ağrılarına bürünecek,kovalayacak gibiydi sol yanımdaki meleğimi.
Ama biliyorum,zaman geçer.
Geçer ve geçirir.
Aklımı kaçırdığım cinnet akşamları,güneşli sabahlara doğar.
yine gelseler bile,ben tedarikliyim,biliyorlar
Mutluluğun paranoyasını yapmayı severim ama bu sefer okeye dönen benim. (:
Mum alevinde ısıtıyorum senli bekleyişlerimi..
ve seni,
dördüncü perdede öpüyorum dudaklarından..
Hangi köşeyi zaptetmişsin ki acaba dönerken karşımda senı buldum..
|