Tuhaf bir haldir bu. Yakın olmak isterken uzak durma ihtiyacı...
Sanki ne kadar yakınlaşırsan o kadar uzayacakmış gibi aradaki mesafe. Ya da yaklaştıkça büyümesi , aslında küçücük olan şeylerin.

Oğuz Aral eskiden Gırgır dergisine karikatür gönderen amatör yazarlara şöyle derdi “Perspektife dikkat et”.

Bir şeyin ya da birinin içine girmek onunla bir olmak isteği, korkusunu da cebinde taşıyor. Nerede duracağını ya da daha ne kadar ilerlemek istediğini bilememekten, tepkisini kestirememekten muhtemelen. Korku dağları bekliyor. Dağlar uzaklaştıkça küçülüyor.

Ve yakınlaştıkça korkutuyor aşk…

Alıntıdır

bunu tartışmak isterim açıkçası..öyle baştan savma da değil hanieyes:

korku dağları
ne güzel demiş
neden 'Yakın olmak için uzak dur benden' ??

Hangi köşeyi zaptetmişsin ki acaba dönerken karşımda senı buldum..