20 yaşındayım(1991)ve bu sene elverişsiz raporu aldım sağlık nedenlerimden dolayı(sağ bacağım ile ilgili)
Doğuştan gelen hastalığım ilk defa bir boka yaradı ve bu işten yırttım ve kesinlikle askerliğin gönüllülük esasına dayanmasını düşünenlerdenim.
Bariz şekilde askere gidemeyeceğimi bildiğim halde gördüğüm muamele ve yaklaşık 1,5 hafta çektiğim çile beni askerdende askerlik kavramındanda nefret ettirdi.İnsanların size bakışları,davranışları o kadar iğrenç ki sanki bu fiziksel özrü ben istedim amına koyim.
1-2 hafta askeri hastahanede oraya buraya koşuşturup durdum.En son sağlık kuruluna çıkacaktım(haftanın belirli 2 günü).Sabah hastahaneye erken geldim ve tesadüf eseri bana rapor veren doktoru gördüm(hastalığınız hangi tıp bölümünü ilgilendiriyorsa o bölümün doktoru sağlık heyetine sizin adınıza rapor veriyor yani sağlık heyeti sadece onu onaylıyor)
Doktor beni görünce yanına çağırdı ve dosyamı gördüm ve aynen şöyle bir diyalog oluştu;
D:Gel bakalım sana ne rapor vermişiz!
Ben
Çekinerek yanına gittim)
D
ana çürük raporu vermişiz
sağlamım diye gezme ortalarda çürüksün
Ben
Doktorun yüzüne dikkatle bakıp bir espri bulma çabasındaydım ama suratı katı ve ciddiydi)
D
benim yüz ifademi yanlış anlayıp şöyle dedi)Merak etme kamu kuruluşlarında falan çalışabilirsin vs böyle birşey dedi
Ben:Anladım dedim
Doktor bana böyle deyince eve gidip ağlamadım tabiki böyle şeylere alışıktım ama içimden bayağı sövdüm
Ps
oktor dediğim için özür dilerim asker olması gerekirdi çünkü bir insan hem doktor hem askerse önce askerdir
