Bu yazılanlara karşı kemalist yobazların savunma refleksi de kısaca şöyle, diyorlar ki; "Bunlar tabiri caizse dönemin koşulları itibariyle halka gaz vermek için söylenmiş sözlerdir. Özünde bir ırkçılık aranmamalıdır"
Halbuki kazın ayağı öyle değil.Bizahati Mustafa Kemal döneminde ırkçılık kanun maddeleriyle de kurumsallaştırımıştır.
Örneğin:
Alıntı:
14 Haziran 1934 tarih ve 2510 sayılı Mecburi İskân Yasası'nda Türk ırkından olmayan ya da ana dili Türkçe olmayan kişilerin durumu, kanunlarda net bir şekilde belirtilmiştir:
1- "Türk ırkından olmayanlar, hükümetten yardım istemeseler bile hükümetin göstereceği yerde yurt tutmağa ve hükümetin izni olmadıkça buralarda kalmağa mecburdurlar." (Madde 7)
2- "Ana dili Türkçe olmayanlardan toplu olmak üzere yeniden köy ve mahalle, işçi ve sanatçı kümesi kurulması veya bu gibi kimselerin bir köyü, bir mahalleyi, bir işi veya bir sanatı kendi soydaşlarına inhisar ettirmeleri yasaktır." (Madde 11)
3- "Türk ırkından olmayanların serpiştirme suretiyle köylere ve ayrı mahalle veya küme teş-kil etmeyecek şekilde kasaba veya şehirlere iskânları mecburdur." (Madde 13)
|
Hoş bunca şeyi boşa yazıyor da olabiliriz. Çünkü bu kemalistlere bi ton laf anlat farketmez, en sonunda "tanrı kraliçeyi korusun" derler ve konuyu kapatırlar. Bu başlıkta da başımıza gelirse şaşırma yani.