[QUOTE=Birey;122295]Konuyu güzel özetlemişsin ama tersten okuyarak. Sorun, insan başkalarını anla(ya)ma yı ve kendisini başkalarına anlat(ama)masını dert edinmesinden ibaret..Doğadaki hiç bir canlı mutlu olmak için özel bir ilgiye muhtaç değildir, onlar halihazırda kendi benlikleriyle sonsuz gerçekliğin bütünlüğünü iliklerine kadar hissederler ve onun bir parçasıdırlar, çoğu canlı bunu düşünecek zihinsel yetiye sahip olmasa da. İnsan, hayatı sözcüklere döküp çok fazla düşündüğü için, özüne tamamen aykırı olmasına rağmen materyalistleşip özüne yabancılaştığı için, hayatı yüzeysel algıladığı için zihinsel/duygusal olarak çok zayıf bir yapıya sahiptir ve yüreğinde bitmez bir "yardım çığlığı" vardır hep, acizdir ya da aciz olmayı tek yaşam yolu olarak görmektedir çünkü. Kendisini sanal gerçeklikliklere kaptırıp, özüne yabancılaşmaktadır, Kendisine verdiği değer dışsal faktörlere göre zikzak keskinliğinde değişen kişi, mutluluğu kendi dışında arayan birey acı çekmeye mahkumdur.
QUOTE]

buraya kadar tamam.. ama bundan sonraki "bencilliğin" yalnızlıkla kardeşliği de unutulmamalı..

You are young and life is long and there is time to kill today
And then one day you find ten years have got behind you
No one told you when to run, you missed the starting gun