Yalnız adam gözlerini kendine çevirendir, yalnız adam yalnızlığını fark edendir. Çağının sunduğu oyalamalara kapılamayan, hayatın gerektirdiği adımları atmada sıkıntı çekendir. Yalnızlık bir derttir, bir varoluş şeklidir, "diğerleri" demektir. Yalnızlık tercih edilmediği halde yakaya yapışıyorsa bir uyum sorunudur, başarısızlıktır hatta kişilik bozukluğudur. Yalnızlık tercih ediliyorsa da kişilik bozukluğudur. Yalnızlık aşırı uçlara kaymaktır. Yalnızlık kendin olmaktır ve aynı zamanda olamamak. Yalnızlık yaşamayı bilememektir.
Yalnızlık hem harikadır hem de boktan.