yalnızlık çok bunalıp artık içinde kocaman bir cığlığın büyüdüğü anda eline telefonu alıp arayacak kimseyi bulamamaktır. etrafındaki insanlara baktığında sağ ya da sol elinin ne kadar boş kaldığını fark etmendir. sorun ise sağ ya da sol elin boş kalması değil. sorun kalbinin beyninin fikirlerinin boş kalmasıdır. konuşursun dinlenmediğini hissedersin, bakarsın görülmediğini bilirsin sonra bi bakarsın sen başından beri orada değilmişsin zaten sen hep yalnızmışsın. halbuki seninde diğerleri gibi sağ ya da sol elin dolu olsaydı. hiç böyle hisseder miydin kendini. her söylediğin can kulağıyla dinlenir, kimse seni görmese de sadece o görse yeterli gelir. kısacası yalnızlık başlı başına insanı içten içe bitiren ve artık insanı ölümü bekler vaziyete getiren büyük bir hastalıktır. acilen tedavi yöntemleri bulunmalıdır. biliyorum inandırıcı gelmemektedir fakat neden baş edilebilen bir sorun haline gelmesin ki.