Kadınlar bu "mizah yolu ile aşağılanmaya" karşı bir şey söylediklerinde de aşağılanmaya devam ettiklerinden, bunlara karşı öfkelenme hakları dahi ellerinden alındığından dolayı, ben artık bıkmışımdır. Konuyu açan arkadaşa, şahsına yani, sözüm yok, ama tarzına vardır: neye güldüğü, neyle eğlendiği konusunda biraz daha duyarlı olmasına, en azından benim şiddetle ihtiyacım var. Çünkü artık çok yorgunum ben bu durumdan...

Bu vesile ile, diğer erkek arkadaşların burada u noktaya dek yazılan, okuduğum ve "adil" diye nitelendirebileceğim yorumlarına teşekkür ederim. Kadınların öldürüldüğü, mahvedildiği bir ülkede, "farklı olma" iddiasında olan erkeklerin bu tür tuzakları görmelerini dilerim. Sonuçta nasıl mutlu olacaklarına kalmış tabi. Geleneksel yöntemleri bu kadar seven kişilerin "sevmezmişçesine" "özgürlük!! eşitlik!! rahatlık!! serbesti!! hak!!" şeklindeki bağrışlarını anlayabilmem ve onlara bırakın saygı duymayı, kaale almam dahi mümkün değil. İnsan rumuzunu seçerken bari dikkat etmeli....

Ben ise şu koşullarda sadece kaçıyorum. Biraz da benden sonrakiler bağırsın, ben yeterince dayak yedim. Ama ben hemcinsimden de emin değilim.

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor