Fiziksel ve biyolojik farklılıklar dışında eşit olarak doğuyorlar ama dediğin gibi birey olarak rollerini ebebeynler ve toplum belirliyor. Kadın kadınsallığını, erkek erkeksiliğini saf hormonlarının güdüleriyle yaşayabilseydi evet çok daha güzel bir dünya olurdu.

Yanlış yönlerdirme ile yaşananlar ortada, en klasik örneği aldatmada erkeğin yaptığı eylem "hovardalık" olarak nitelendirilirken aynı eylemi kadın yapınca "namussuzluk" olarak görülüyor yetmezmiş gibi vicdanen erkeğe "öldürme" yetkisi veriliyor ve bu eylemin adıda "namus cinayeti" oluyor. Sanki bir ön kabul söz konusu.

Benim anlayamadığım nokta şu. Erkek egemen toplumda yaşıyoruz, kadınlarımız eziliyor, dövülüyor, iğrenç töre yasaları gereği yargısız öldürülüyor. Madolyonun öteki yüzünde ise acı bir gerçek var. Erkek doğduğunda yine bir kadın tarafından yetiştiriliyor yani annesi tarafından. Baba çoğunlukla ev dışındadır anne bebeğinin beslenmesinden, temizliğinden eğitiminden kısaca herşeyinden sorumludur. Neden oğullarını yetiştirirken kadına saygı ve sevgiyi, kadınına şefkat göstermesini öğretmezler? Kız evlatlarını eve geç geldi diye azarlayan anneler neden aynı şeyi erkek çocukları yapınca toleranslı olurlar?

Nedir bu açmazın altındaki neden veya gerçek?