Hafifletsin diye sancılarımı,
Sevmeye çalıştım,yalnızlığıma bir beden küçük gelen kadınları..
Çocukken oynadığımız legolar gibi,
Kareden üçgeni atıp,elimizde kalan kareyi üçgen olan yere atmaya çalışmak gibi,
Ama hayat ve oynadığımız şeyler oyuncak değildi ki,
ve ben vampirler gibi insanların duygularını emiyordum,
doymuyordum,
dişlerimi kanırtıp kemiriyordum,
Yarım mutluluklarım için onlarca kalbi içimde boğuyordum,seslerini duymamazlıktan geliyor,onları kurtarmıyor ve batışlarını izliyordum kendi egolarımın çırpındığı bataklığımda,
Unutkanlığımı tekmeletiyorum cellatlığını uygun gördüğüm üzüntülerime,
Bir taşla iki duygu vuruyorum ve unutursan üzülmezsin diyorum.
Ama bir köşesine iğne batırılıp unutulmuş yastıklar gibi,kalbimin bir köşesinde unutulmuş seni bulamıyorum ve her gece arttırıp promilimi her uyandığımda seni arıyorum,bomboş bir kalpte seni...

A.A