|
en büyük kırım budur...diğerleri küçüktür...az kişi ölmüştür...şöyledir-böyledir...bahaneler bulunacaktır...ve hep en büyüğünün gözünün içine bakılacaktır...
bu nasıl bir anlayıştır ya...vahşetin küçüğü-büyüğü,az önemlisi-çok önemlisi,gereklisi-gereksizi diye bir ayrım nasıl olabilir...hangi mantıkla...
bir sürü yapılmış diye bu normalleştiriyor mu soykırımları...alışmamız mı gerekiyor...bağışıklık kazanmış mı olmalıyız...aşısı-antibiyotiği her yıl taze taze soykırımlar mıdır...
ve tarafsızlık...niye tarafsızlık...hepimiz tarihçi miyiz...hem hangi tarih ve tarihçi var ki tam tarafsız olmayı başarmış olsun...niye insandan yana taraf değiliz...insan canından daha değerli ne var ki...tarih mi...tarafsızlık mı...mır mır etmeye gerek yok...insan...sadece insan...orjin insan olmadıktan sonra girilecek bütün yollar karanlığa sapacaktır,ışık olma ideasında bile olsa...
evet dersim soykırımdır...hem de fazlasıyla özeldir...öldürülen-sürgün edilen-kimliksizleştirilen insanlar hala yanıbaşımızdalar çünkü...hala 38'de kayseriye sürülmüş,arkadaşları katledilmiş dersimli dedenin kendi varlığından-acısından kaçışıyla atatürke hayranlığının tuhaf kesişimi hayatımızın bir parçasıdır çünkü...
fiziksel olarak en yakınımızdakinden en uzaktakine kadar insana-canlıya-doğaya yapılan her haksızlık-adaletsizlik acıtmıyorsa canımızı nasıl insanız diyebiliriz ki...
|