ortada ekip yok katil olarak yetiştirilen bir halk var. bu çocukda o halkı sembolize eden bir meta bir semboldür. onun için bizzat üzerinde durulması gerekir. önünde posterler çekilmesi alçaklığın kahramanlıkgibi lanse edilişine göz yummak ve böyle bir alçağın idolleştirilmesi çözmez sorunları. sen doğuda taş atan 8-10 yaşındakileri dgm'de yargılayıp bir yobazlığın sıçtığı bu mide bulandırıcı ve kalabalık kitleye çocuk gözüyle bakamazsın. onu sarıp sarmalayamazsın. çocuk falan değil artık bu pislik. ister elli ister altmış yaşına gelsin çocukluk ettim pişmanım diyecekte değil. bundan sonra ise tek yapacağı suratındaki o iğrenç ifadeyle sırıtmak olacak. takipçilerinin çokluğuna bakılırsa belli bir yaştan sonra yada hapisten çıkınca yapacağı ilk şey bir kitap yazmak olacaktır. suratındaki o pis sırıtışla hayatının sonuna kadar keyifle yaşar sonra. sizde yıllarca aranırsınız örgüttü ekipti diye.
katil devlettir
katil hükümettir
katil muhalefettir
katil siyasi partilerdir
katil yargıdır
katil savcılardır
katil polistir
katil ordudur
katil eğitim kurumlarıdır
katil öğretmendir
katil basındır
katil köşe yazarıdır
katil anamızdır
katil babamızdır
bu böyle uzar gider. rakel dink'in hrant'a veda konuşmasında değindiği budur: "bir bebekten bir katil yaratan karanlığı sorgulamadan hiçbir şey yapılmaz kardeşlerim…"
gölgeden değil koca bir karanlıktan bahsediyoruz. bu pislikte koruyacağınıza saldırmanız gereken sembolü yapılmaya çalışılıyor o karanlığın.

fuck the system!