Bu topraklarda yeşeren ağaçların köklerine, ne kadar asit de dökmek isteseler, bedenlerini kireçlerle de örtmek isteseler, sık sık ve hoyratça budasalarda; her ağaç yaşamakta, yeni sürgünler vermekte ve yeni fidanlar için tohumlar üretmekte direniyor. Umarım artık sağlıklı ve huzurlu, kendi kaderini belirleyen bir ormana sahip oluruz, ona saygıyla. Biz hala Hrant Dink’iz.
